Si duken koeficientët?
Koeficientët 2.20 dhe 3.60 janë dy numra; është e qartë cili ka më shumë gjasa, por jo sa më shumë. Vendosi në një rrotë dhe përgjigjja bëhet e dukshme. Shtyp RROTULLOJE!:
Rrota e publikuar paraqet një ndeshje futbolli me koeficientë 2.20, 3.60 dhe 3.70 – fitore e ekipit vendas me rreth 45 për qind, barazim me 28 dhe fitore e ekipit mysafir me 27:
Nga koeficienti te pesha
Koeficientët dhjetorë janë shansi i përmbysur: pjesëto 100 me koeficientin dhe do të marrësh përqindjen që nënkupton koeficienti. Shkruaje atë numër si peshë:
- Koeficienti 2.20 → 100 ÷ 2.20 = 45 →
Fitore e ekipit vendas|x45. - Koeficienti 3.60 → 100 ÷ 3.60 = 28 →
Barazim|x28. - Koeficienti 3.70 → 100 ÷ 3.70 = 27 →
Fitore e ekipit mysafir|x27.
Këtu të treja bëjnë 100, sepse janë rrumbullakosur. Koeficientët realë bëjnë më shumë se 100 – diferenca është marzhi i bastvënësit, dhe rrota e tregon duke i bërë pjesët pak më të mëdha se shanset e vërteta.
Për çfarë është e dobishme
- Të shohësh çfarë nënkupton vërtet një koeficient para se t’i besosh.
- Të mësosh koeficientët: të njëjtët tre numra shpjegohen vetë si tri pjesë të rrotës.
- Të krahasosh dy tregje krah për krah – hape faqen dy herë.
- Të zgjidhësh një parashikim miqësor, me rrotën si arbitër.
- Çdo pyetje me shanse të njohura: rezultati i një provimi, parashikimi i motit, një monedhë e anuar.
Numërimi i rrotullimeve
Numëruesimbledh rezultatet dhe i krahason me atë që tregonin koeficientët. Njëqind rrotullime janë mënyra më e shpejtë për të parë se 28 për qind nuk do të thotë «rrallë», por më shumë se një herë në katër prova:
Kjo është një paraqitje e probabilitetit, jo një këshillë: rrota nuk di asgjë për ekipet dhe asgjë nga ato që bën këtu nuk është bast.